Rockin' around the Christmas Tree..

Τεμπέλικη καθαριότητα είχε όλο το σαββατοκύριακο.. λες κι έχουμε κανένα σπίτι 200 τμ. και μας πήρε δύο μέρες.. σιδερώναμε μια κουρτίνα, καθόμασταν λίγο.. κρεμούσαμε την κουρτίνα, ξανακαθόμασταν λίγο.. τουλάχιστον βοήθησε και τ'αγόρι μου και δεν ήταν τόσο βαρετά.. ο στόχος ήταν και να στολίσουμε πλήρως βέβαια, αλλά όπως καταλάβατε το πήγαμε με αργά αλλά σταθερά βηματάκια..

Δευτέρα βράδυ πια μας βρήκε αποφασισμένους.. φόρεσα τις Χριστουγεννιάτικες πυζαμούλες μου.. έφτιαξα και δυο ζεστές σοκολάτες στις Χριστουγεννιάτικες κούπες που μας έκανε δώρο πέρσι η αδελφούλα μου.. και κούτσου κούτσου αρχίσαμε να στολίζουμε το δεντράκι μας..

Υπό την επίβλεψη του Daff του χιονάνθρωπου και του Dasher του ταράνδου κρέμασα και το τελευταίο και πιο αγαπημένο μου στολίδι.. ένα γυάλινο σπιράλ δεντράκι που λαμποκοπάει μπροστά απ'τα λαμπάκια (εεεεεε δεν κατάφερα να το αποθανατίσω να λάμπει).. την κορυφή μας, το άστρο μας το έβαλε ο άντρας του σπιτιού.. το αστέρι μου!!

Και κάπου εκεί αποφασίσαμε πως ήρθε η ώρα για ποτάκι και γλυκάκι.. έλα όμως που το ποτάκι σου ανοίγει την όρεξη.. φτιάξαμε λοιπόν πιτσούλες με ό,τι βρήκαμε μπροστά μας.. χμμμ κανονικά κουλουράκια και μελομακάρονα συνοδεύουν το στόλισμα του δέντρου, αλλά πίτσα είναι, πως ν'αντισταθείς.. ;)

Νόμιζα πως στο καινούριο σπίτι θα στόλιζα με περισσότερο ενθουσιασμό, αλλά μάλλον λόγω συνήθειας βλέπω τα υπόλοιπα στολίδια και δεν ξέρω που να βάλω τι.. και με μαθήματα, σιδέρωμα και ένα σωρό άλλα, το βλέπω να ολοκληρώνεται την επόμενη εβδομάδα.. θα ήθελα να προλάβαινα να φτιάξω και μερικά στολίδια με όσα έχω μάθει από όλες εσάς.. θα προλάβω.. θα προλάβω.. θα προλάβω..

αυτή τη φάτσα δεν τη βάφτισα ακόμη.. ποια θέλει θα γίνει η νονά;;; [μόλις σκέφτηκα ότι σαν παιδί δεν έδωσα ποτέ όνομα σε παιχνίδι μου.. !! στα 30 μου με έπιασε;;]

και του χρόνου με υγεία πάνω απ'όλα..

με αγάπη..

με ελπίδα..

με αισιοδοξία..

με λίγη αθωότητα..

με αληθινές αγκαλιές..

με αγαπημένους ανθρώπους..

με περισσότερα λεφτά :p..

Αααα και επιτέλους.. το Σαββατοκύριακο έχει εκδρομήηηηηηηηηηηηηηηηηη!!!!! είμαι τόσο χαρούμενη, γιατί ύστερα από πολλές ιστορίες υγείας και δουλειάς και και και, ούτε το καλοκαίρι δεν μπορέσαμε να κάνουμε για λίγο διακοπές..

Σας φιλώ και θα τα πούμε ξανά από Δευτέρα..

---

Μαρία

[νομίζω πως δεν σας είχα συστηθεί κανονικά μέχρι τώρα... ;) ]

μια αγκαλιά μόνο για...

... την Κατερίνα ...

έφτασεεεεεεεε Βραβείο..

Έβλεπα κι εγώ το καημενούλι βραβεία από εδώ βραβεία από εκεί και ζούλευα λιγάκι.. μέχρι που ήρθε η Lefki επίσκεψη στο σπιτάκι μου και μου έδωσε ένα ολόδικο μου!! Είναι το βραβείο για τα μικρά blogs κάτω των 200 αναγνωστών..

Ευχαριστώ πολύ και το μεταβιβάζω με τη σειρά μου στις εξής 5 φίλες:

1. 2. στις αδελφές Κατερίνα και Λίτσα, μέσα από τα blogs των οποίων ένιωσα κι εγώ την ανάγκη να δημιουργήσω αυτόν τον χώρο,

3. στη Madame Pelagie, για την πολύτιμη βοήθειά της στη μεταμόρφωση της βιβλιοθήκης μου - να δω πότε θα τα κάνω όλα αυτά,

4. στην Angelique, γιατί λατρεύω τις δημιουργίες της, και

5. στην Αναστασία Νεραϊδόσκονη, γιατί και μόνο απ'το όνομά της γεμίζεις αισιοδοξία..

Το να αφήσω "έξω" τις υπόλοιπες μάλλον μου ήταν εύκολο.. χιχι.. γιατί απλά δεν ανήκουν στα μικρά blogs (πως στο καλό φτάνεις τους 200 αναγνώστες;;;;)..

Πολλά φιλιά και Καλές Γιορτές να έχουμε!!

μια βόλτα στο ΚουΚου πριν 20 χρόνια..

Με την ευκαιρία των Χριστουγέννων που έρχονται, και πρώτα των γενεθλίων μου που έρχονται κι αυτά, μου ήρθε στο νου η ανάμνηση μιας μέρας που με είχαν πάει οι γονείς μου στο πρώτο ΚουΚου που είχε ανοίξει στη Θεσσαλονίκη.. θα έχει γύρω στα 20, μη πω και 25 χρόνια.. μπήκαμε μέσα και μου είπαν: 'Διάλεξε τι δώρο θέλεις - ό,τι θέλεις'.. γενικά οι γονείς μου δεν μας άφησαν και δεν μας αφήνουν και τώρα χωρίς δώρο σε ονομαστικές γιορτές, γενέθλια, Χριστούγεννα, Πάσχα κ.λπ.. απλά διάλεγαν πάντα εκείνοι και ήταν πάντα ευχάριστη έκπληξη, με όλη τη σημασία της λέξης 'έκπληξη'.. κι εγώ, μη έχοντας παράπονο ή ελλείψεις, απλά δεν ζητούσα ποτέ κάτι από μόνη μου.. είχα και πάντα τύψεις ότι κάποιος ξοδεύει λεφτά για μένα.. χμμμ ακόμη νιώθω έτσι..

Εκείνη τη μέρα στο ΚουΚου λοιπόν, άνοιξα τα μικρά ματάκια μου και επεξεργάστηκα όλα τα ράφια, τις κούκλες, τα επιτραπέζια, τα πάντα.. ήταν και πρωτόγνωρη εμπειρία ένα τέτοιο κατάστημα για τότε.. πανύψηλα ράφια, αμέτρητα προϊόντα, που πολλές φορές δεν καταλάβαινα καν τι παιχνίδι ήταν.. κι αφού τριγύρισα σιωπηλή για αρκετή ώρα, πήρα την απόφασή μου και τους την ανακοίνωσα: 'Τίποτα'.. και ήμουν πολύ περήφανη για την επιλογή μου..

Ποτέ δεν κατάλαβαν τι συνέβη στο μυαλουδάκι μου εκείνη τη μέρα και καμιά φορά το διηγούνται ακόμη.. απλά πήραν κι εκείνοι το μάθημά τους και συνέχισαν το παιχνίδι των εκπλήξεων έως σήμερα.. εγώ θυμάμαι πολύ καλά τι συνέβη.. οι τύψεις που προανέφερα περί χρημάτων είχαν μετατραπεί σε τύψεις για όλα τα 'άτυχα' παιδάκια.. ο λόγος που δεν διάλεξα τίποτα ήταν επειδή είχα νιώσει ντροπή.. είχα μπροστά στα μάτια μου τον ίδιο τον παράδεισο και ήθελα να 'συμπαρασταθώ' με τον τρόπο μου σε όλα εκείνα τα παιδιά που δεν μπορούσαν να ζήσουν μια παρόμοια στιγμή.. δεν ξέρω πως μ'έπιασε εκείνη τη στιγμή, αλλά πραγματικά δεν ήθελα τίποτα..

--------------------

Με αυτή τη σκέψη λοιπόν, θα ήθελα να σας προτείνω να υιοθετήσετε μία Χριστουγεννιάτικη 'παράδοση' ώστε να αποκτήσει διπλό νόημα το παραμυθάκι του γλυκύτατου παππούλη με τα κόκκινα ρούχα και την κατάλευκη γενειάδα:

Όταν στολίσετε φέτος το δέντρο σας, βάλτε τα βλασταράκια σας να ξεχωρίσουν τα παλιά τους παιχνίδια (ή/και ρουχαλάκια) που δεν θέλουν πια και δημιουργήστε μία ξεχωριστή γωνιά γι'αυτά κοντά στο δέντρο.. όταν έρθει η ώρα να τα επισκεφτεί ο Άγιος Βασίλης για να τους φέρει τα καινούρια τους δώρα, θα πάρει μαζί του τα παλιά για να τα φτιάξει στο εργαστήρι του και να τα χαρίσει σε άλλα παιδάκια..

Εσείς ξέρετε τι να κάνετε.. κι αν δεν ξέρετε, googlάρετε για στέγες παιδιών, ορφανοτροφεία κλπ στην περιοχή σας και θα μάθετε..

--------------------

Ψιλοάσχετο, αλλά ενδιαφέρον: για όσους ζουν στη Θεσσαλονίκη μας "Τρίτη βράδυ τρώμε έξω, με 10 €".. για πληροφορίες επισκεφτείτε το food festival..

--------------------

Άντε να σας αφήσω, θα μου κολλήσουν κι οι φακές βραδιάτικα ;)

Καλό βράδυ!!

ένα ήρεμο σ/κ..

Στο ημερολόγιο λέει ήδη "Δευτέρα".. από παιδί είχα μεγάλο πρόβλημα με τις Δευτέρες.. μου στερούν το χαμόγελο βρε αδελφέ.. μου στερούν και τους αγαπημένους μου ανθρώπους, τους οποίους προσπαθώ με νύχια και με δόντια να ευχαριστηθώ μέσα στο Σαββατοκύριακο.. η γκρίνια όμως δεν είναι δικό μου χαρακτηριστικό.. θα μεγαλώσω και θα το ξεπεράσω.. :D που θα πάει..

Το Σάββατο με ξύπνησε μία πολύ αγαπημένη φίλη που είχα να δω μήνες.. η Μυρτώ, μητέρα 2 από τα πιο αξιολάτρευτα αγοράκια που έχω γνωρίσει ποτέ, ξέκλεψε 2 ολόκληρες ώρες από δουλειά και οικογένεια και πέρασε από το σπίτι.. ίσα που προλάβαμε να πούμε τα 'βασικά' και πιο σημαντικά.. ομολογουμένως όμως ήταν ένα γλυκό ξύπνημα..

Στο πνεύμα των Χριστουγέννων, δεν μπορώ να πω ότι έχω μπει.. νομίζω πως δεν έχω συνειδητοποιήσει καν ότι έχουν πλησιάσει τόσο.. κι ας έχει φαγωθεί το Jumbo με τις διαφημίσεις του.. δεν στολίσαμε ακόμη και δεν το έχω νιώσει.. μάλλον το ίδιο σκεφτόταν και η αδελφή μου και πέρασε με μάζεψε απ'το σπίτι, μαζέψαμε και τη μαμά μας και σαρώσαμε τα εμπορικά.. ώρες ολόκληρες τριγυρίσαμε και χαζέψαμε και αγοράσαμε διάφορα χρήσιμα και μη τσιμπράγκαλα.. κι ενώ όλα ήταν στολισμένα και τα μαγαζιά γεμάτα με Χριστουγεννιάτικα είδη, μου έμεινε η αίσθηση πως κανείς γύρω μου δεν ένιωθε τη χαρά και τον ενθουσιασμό που υποτίθεται νιώθουμε τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου.. περνούσαν γύρω μου άνθρωποι με κατεβασμένα τα κεφάλια, σαν να μην ήθελαν κατά βάθος να βρίσκονται εκεί και να βλέπουν όλα εκείνα τα όμορφα πράγματα.. οι πωλήτριες πάντα ευγενικές αλλά χαμογελούσαν με το ζόρι.. τι μας συμβαίνει;; τι θα μας συμβεί;;

Το βραδάκι του Σαββάτου, αφιερωμένο στο αγόρι μου.. καναπές, αγκαλίτσα, χουχούλιασμα και ταινιούλα.. έχουμε χάσει λίγο την όρεξη μας για έξω, αλλά κάνουμε πολύ καλή παρέα τα δυο μας.. για μένα είναι πολύ σημαντικό..

και έφτασε κι η Κυριακή.. έχω μία ιδιαίτερη λατρεία στον πρωινό καφέ, ειδικά τις Κυριακές.. τις καθημερινές τρέχω απ'το πρωί και δεν πίνω ποτέ τον καφέ μου στο σπίτι.. αλλά τις Κυριακές θέλω τον χρόνο μου το πρωί.. να ζεστάνω καλά το σπίτι, να κουκουλωθώ με την αγαπημένη ρομπίτσα μου και να απολαύσω τον καφέ μου μέχρι την τελευταία γουλιά.. το έχουν μάθει και οι φίλοι μας, οι οποίοι αν θέλουν να βρεθούμε Κυριακή ξέρουν πως πρέπει να τηλεφωνήσουν νωρίς ώστε να μου δώσουν αυτόν τον χρόνο πρώτα.. να ευχαριστηθώ το σπίτι μου!!

Ετοιμάσαμε κι ένα γρήγορο φαγητάκι (ο πληθυντικός χαριστικά, μιας και ο καλός μου μπορεί να έχει πολλά χαρίσματα αλλά στην κουζίνα ξέρει μόνο να περνάει .. απαρατήρητος).. ψευτο-γαριδομακαρονάδα και ξεχωριστές σαλατούλες σύμφωνα με τις ορέξεις του καθενός.. και έξτρα καυτερό φρεσκοτριμμένο πιπεράκι για μένα.. γιαμι γιαμι..

Κι επειδή είχε καιρό να βρεθεί με τα φιλαράκια του το αγόρι, το απόγευμα πήγαμε επίσκεψη.. καφεδάκι, τα πρώτα μελομακάρονα για φέτος, δίπλα στο τζάκι και με στολισμένο δεντράκι..

μαζί με το πιο όμορφο νέο για το πρώτο μωράκι της παρέας.. να είναι καλά η φιλενάδα μας, να πάνε όλα όλα όλα καλά και τον Ιούλιο θα είναι κοντά μας ένας μπέμπης ή μια μπέμπα να μας ξετρελάνει όλους!!

Τα σχέδια γι'αυτή την εβδομάδα έχουν στόλισμα.. χρειαζόμαστε και οι δύο λίγη από τη μαγεία των Χριστουγέννων.. να μας ανεβάσει ψυχολογικά.. ειδικά τώρα στο καινούριο μας σπίτι (μετακομίσαμε τον Ιούνιο), νομίζω πως θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον..

Καλή εβδομάδα σε όλους μας λοιπόν!! 

σας έχω homework για το Σαββατοκύριακο......

Κατ'αρχήν.. δεν είναι υπέροχο να είναι Παρασκευή;;;;;;;;;;;;;;;

Λοιπόν.. στο θέμα μας.. σας έχω homework για το Σαββατοκύριακο.. :p

Έχω αυτή τη λευκή βιβλιοθήκη (με 6 ράφια) από το ΙΚΕΑ :

και αυτόν τον χώρο στο μπαλκόνι:

Ετοιμαζόμουν να την πετάξω αλλά σκέφτηκα να τη βάλω εκεί (θα αφαιρέσω την πλάτη της - είναι λυγισμένη) και να βάλω πάνω στα ράφια γλαστρούλες, φαναράκια, κ.λπ. κ.λπ. και μία τάβλα με ροδάκια από κάτω για να μεταφέρεται εύκολα και να μην ακουμπάει σε νερά..

Χρειάζομαι τα φώτα σας όμως.. τα δημιουργικά μυαλουδάκια σας.. Πως μπορώ να την τροποποιήσω;; να μη φαίνεται απλά ένα λευκό έπιπλο εκεί..

για σκεφτείτε.. για σκεφτείτε.. .. .. ..

Τρίτη βράδυ + το σ/κ ακόμη μακρυάαααααα :(

Το να φτάνει 11 το βράδυ και να έχεις να δουλέψεις κι άλλο, δεν είναι και ό,τι πιο ιδανικό.. ok, θυμάμαι και κάτι χρονιές που ακόμη δούλευα σε φροντιστήρια που αυτό συνέβαινε κατά τις 3 το ξημέρωμα.. ευτυχώς αυτά περάσανε ανεπιστρεπτί.. τώρα, αφού ήμουν τεμπέλα το σ/κ καλά να πάθω..

Παρέα λοιπόν μ' ένα λαχταριστό καφεδάκι και το Παξόψαρο μου - δωράκι της αδελφούλας μου, άναψα τα κεράκια μου, πήρα και μια φλις κουβερτούλα στους ώμους κι έτοιμη να παλέψω να καταλάβω τι συμβαίνει μέσα στις εκθέσεις των παιδιών μου (δεν φαντάζεστε τι κρύβεται μέσα σ'αυτά τα "πράγματα" !!!!!!)..

Γκρινιάζει και τ'αγόρι ότι πεινάει πάλι.. άντε τώρα παράτα τα όλα και σήκω να ετοιμάσεις κανένα φαΐ.. γκρρρρρ μα επιτέλους, πόσες φορές μπορούν να τρώνε τ'αρσενικά την ημέρα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Καληνύχτεςςςςςςςς

------------------------------------------------------------


25/11/2011
Γλυκιά μου Αχτίδα.. το καφεδάκι σου ψήνεται.. τα τυροπιτάκια σου είναι ήδη σερβιρισμένα και είναι απ'τα χεράκια μου.. κουλουράκια γιοκ :(